"Aman yine mi internet aşkları!" dediğinizi duyar gibiyim... Ancak giderek yaygınlaşan bu ilişkilerle ilgili mektuplar yağmaya devam ediyor.

Kimi bana mutlu sona ulaştıklarını, her sanal aşkın mutlaka ayrılıkla son bulmadığını anlatıyor; kimi ise yaşadığı hayal kırıklığını paylaşıp, okurlarımı uyarmaya çalışıyor. İşte size bu ilginç mektuplardan örnekler...

VARAN 1 >>>

Sanal alemin yalanları

Bugüne dek kendimi hep aklı başında biri olarak tanımladığım için aşağıda yazdıklarımdan utanıyorum; ama yaşadıklarımın da insanlara örnek olmasını istiyorum; tabii olabilirse...

40'lı yaşlarında bekar, iyi bir işi ve çevresi olan, ekonomik açıdan da özgür bir kadınım. Çevremdeki insanların konuşmalarından da etkilenerek internetteki arkadaşlık sitelerinde yazışmaya başladım. Ama mantık yönüm ağır bastığından kendime uygun biriyle karşılaşmadım. Yine de bu arada 1 saat yüz yüze görüştüğüm bir beyle de onun ısrarıyla arkadaşça internette sohbet etmeye başladık. Yaklaşık 1 ay böyle geçti. 47 yaşında işi gücü olan, eşinden ayrılmış bir bey olduğunu söylemişti. Annesiyle yaşadığını ve ilk eşinden olan kızının da ara sıra yanına geldiğini anlatmıştı.

Zaman içinde kendisine alışmaya başladım ve ikna yeteneği sayesinde de ilişkimizi sanaldan gerçeğe dönüştürdük, böylece inişli ve çıkışlı 1 yılı aşkın bir süre geçti. Kendisinin evli olmasından birçok defa şüphelenmeme rağmen, değiştirilmiş nüfus kağıdını getirerek beni ikna etti. Ama altıncı hissim hálá beni huzursuz ediyordu. Ben de dayanamayıp, bir danışmanlık firmasına gittim, hakkında bilgi topladım ve onun gerçeğiyle karşılaştım.

Kendisi 54 yaşında, 12 yıllık evliydi. Hiçbir şey diyemedim, sadece kaçtım, uzak durmaya çalıştım ama o hálá beni görmek istiyordu. Ben de bir akşam eşini cep telefonundan arayarak, onunla konuşmak istediğimi söyledim. Evde değildi, konuşamadık. Ertesi gün, beni yere göğe sığdıramayan o insanın nasıl çirkinleştiğini ve bunca yalanına rağmen beni nasıl suçladığını görmeliydiniz. Ama utanarak söylüyorum, onu hálá seviyorum. Yüreğimdeki bu sevgiyi yok etmeye çalışıyorum. Bütün hanımlara sesleniyorum. Lütfen sanal alemde tanıştığınız, birlikte olduğunuz kişilerin gerçek kimliklerini baştan sorgulayın, aksi takdirde cinsel istismara uğradığınızla kalıyorsunuz.
RUMUZ: ONURSUZ

VARAN 2  >>>

Tek suçum sadece onu sevmekti

Sevgili Güzin Ablacığım, bu yazımı yayınlayın ki benim düştüğüm hataya başkaları düşmesin, internet arkadaşlığı o kadar yaygınlaştı ki son zamanlarda... Biz kadınlar da öyle duygusalız ki, güzel sözlere, iltifatlara çok çabuk kanıyoruz...

İnternette kendini bana kadın doğum uzmanı olarak tanıtan, bir beyle tanıştım. Israrcı davranarak beni kısa sürede güzel sözleriyle, iltifatlarıyla etkilemeyi başardı. Tanışmamızdan 3 hafta sonra telefonda görüşmeye başlamıştık. Bana sevgi dolu mesajlar yolluyor, beni çok mutlu ediyordu. Hatta bana evlenme bile teklif etmiş, Allah'ın adını ağzına alarak yeminler etmiş, söz vermişti. "Sen benimsin, bana aitsin, karımsın" diye sahipleniyordu. Görmediğim, tanımadığım birine büyük bir tutkuyla bağlanmıştım. Beni ne kadar çok sevdiğini, bensiz yaşayamayacağını, bana taptığını defalarca söylemişti. İnternette tanışmamızdan 1,5 yıl sonra beni görmeye bizim kentimize geldiğinde çok mutlu oldum.

Ama mutluluğum çok kısa sürdü. Onu çok sevdiğim için beraber olmaktan kaçınmadım. Ne yazık ki o beni hiç sevmemişti aslında, çünkü bana: "Beni unut" deyip çekti gitti. Belki de sadece bana sahip olmaktı emeli. Eminim kendi gibi adı da sahteydi. Hatta mesleği de... 1,5 yıl benim duygularımla, kadınlık gururumla oynamış, benimle dalga geçmiş ve sonunda bana sahip olup, arkasına bile bakmadan çekip gitmişti. Erkekler sanal ilişkilere kolaylarına geldiği için merak duyuyorlar. Onlar için her zaman heyecan verici oluyor. Oysa benim dünyam yıkıldı, bütün hayallerim yerle bir oldu... Ona o kadar aşıktım ki, hiçbir şeyin farkına varamadım.

RUMUZ: GÜLDAMLASI

VARAN 3 >>>

Annem chat yaptığı adamı seviyor mu

Ben Almanya'da yaşayan 16 yaşında bir genç kızım. 3 kardeşim daha var. Size annemi anlatmak istiyorum. Ben annemi anlayamıyorum ya da annem bize bir şey anlatmıyor. Annemle bir arkadaşı internette bir chat yeri bulmuşlar. Hep oraya girer takılırlardı ama pek ciddiye almıyorlardı. Ama ne olduysa, annem bir adamla tanıştı. Güya onunla eğleniyormuş, ama bu eğlence neredeyse 3 aydır sürüyor. Babam annemi bir gün o adamla konuşurken yakalayacak diye çok korkuyoruz. Bu adam yüzünden psikolojimiz bozuldu. Annem de bizden özür diledi ve bir daha o adamı aramayacağına söz verdi. Ama maalesef sözünde duramadı. 1 hafta geçmeden onu yine aradı, üstelik ona fotoğraflarını da yolladı. Anneme "Onu seviyor musun" diye sorduğumda "Hayır sadece dalga geçiyorum" diye cevap veriyor. Ama ona inanmıyorum. Ya babam bir gün onu yakalarsa... Evde kan çıkar; annemi yaşatmazlar. Annem yine de vazgeçemiyor o adamdan. Zaten annemi babama zorla vermişler. Babam annemin dayıoğlu, biz Doğulu olduğumuz için genelde akrabalarla evlendiriliriz. Annem Türkiye'den Almanya'ya geldi ve çok ezildi. Babam onu çok dövdü, hiç sevgi göstermedi. Acaba annem güzel sözlere hasret mi kaldı? Anneme çok acıyorum; ben annemi anlayamadım, acaba gerçekten o adamı seviyor mu?

RUMUZ: FATİH'TEN S.

VARAN 4 >>>

Meğer siz ne kadar haklıymışsınız.

Hayat tecrübenize, yaşamış olduğunuz ve şahit olduğunuz bunca olaya dayanarak bir şeyler söylüyorsunuz elbette ki. Oysa ben de buna karşın size kızmış, hatta kırılmıştım.

Simdi sizden en içten şekilde özür dilemek istiyorum; ne olur beni affedin. Sizi asla kırmak istemezdim.

Evet doğru düşünmüşsünüz; o aşık olduğum kişiden ayrıldık. Ayrıldık diyorum, halbuki ne saçma, daha birlikte bile değildik ki ayrıldık diyebileyim. Sadece bir gönül eğlendirmeymiş onunki...

Genç kızlarımıza seslenmek istiyorum; lütfen internetten aşık oldum sanmayın, geçici bir heves başka da bir şey değil. Sonra bitince üzülen siz oluyorsunuz.

Bunun en geçerli ispatı benim yaşadıklarım.

Günümüzde insanlar kaç yıllık kocalarını tanıyamıyorlar. Nerede kalmış sadece internet aracılığıyla tanıdığımız ve hakkında hiçbir şey bilmediğimiz birileri... Onları sevdiğinizi sanmayın, sadece kendimizi kandırıyoruz derim ben.

Güzin Ablacığım çok üzgünüm, size karşı hiçbir zaman kırıcı olmak istememiştim. Tekrar özür diliyorum.

Eğer kırdımsa, beni kızınız sayın ve büyüklüğünüzü gösterip beni affedin. İnanın o zamandan beri içim hiç rahat değil.

RUMUZ: HOŞ SEDA